تنهای غمگین

دل من تنها بوددل من هرزه نبوددل من عادت داشتکه بماند یک جابه کجا؟معلوم استبه در خانه ی تودل من عادت داشتکه بماند آن جاپشت یک پرده تورکه تو هرروز آن رابه کناری بزنیدل من ساکن دیوارو دریکه تو هرروز از آن می گذریدل من ساکن دستان تو بوددل من گوشه یک باغچه بودکه تو هرروز به آن می نگریدل من رادیدی؟ساکن کفش تو بودیادت هست؟ تنهای غمگین...

آدمای ساده.... آدمای بی غل و غش....آدمای راستگو.... آدمای صادق....خیلی زود و خیلی راحت عاشق می شن...خیلی واسه عشقشون مایه میذارن....خیلی راحت احساسشون رو بُروز میدن.....خیلی راحت بهت می گن که دوستت دارن....خیلی دیر دل می کنن....خیلی دیر تنهات می ذارن....اما.....وقتی زخمی بشن... وقتی نامردی ببینن...وقتی دروغ ازت بشنون... وقتی خیانت ببینن...وقتی دلشون بشکنه... ساکت می شن...اون موقع تنهات می ذارن... خیلی راحت میرن....و.... دیگه هم بر نمی گردن.....میرن و برای همیشه تنها میمونن....همه کسشون خداست تنهای غمگین...

ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ ﺁﻣﺪ : .... ﺧﻮﺍﺏ ﺭﻓﺖ !(!) ﺯﻧﺎ ﺁﻣﺪ : .... ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺭﻓﺖ(!) ﺳﻮﺩ ﺁﻣﺪ : .... ﺑﺮﮐﺖ ﺭﻓﺖ !(!)ﻣُﺪ ﺁﻣﺪ : .... ﺣﯿﺎ ﺭﻓﺖ!(!) ﻓﺴﺖ ﻓﻮﺩ ﻭ ﭘﺮﺧﻮﺭﯼ ﺁﻣﺪ : ... ﺳﻼﻣﺖ ﺭﻓﺖ !(!) ﺭﺷﻮﻩ ﺁﻣﺪ : .... ﺣﻖ ﺭﻓﺖ !(!)ﺩﯾﺮ ﺧﻮﺍﺑﯽ ﺁﻣﺪ: ... ﻧﻤﺎﺯ ﺻﺒﺢ ﺭﻓﺖ!(!) ﺍﺳﺮﺍﻑ ﻭ ﻣﺼﺮﻑ ﮔﺮﺍﯾﯽ ﺁﻣﺪ : .... ﻗﻨﺎﻋﺖ ﺭﻓﺖ !(!) ﻗﻮﻡ ﭘﺮﺳﺘﯽ ﺁﻣﺪ ..: ﺑﺮﺍﺩﺭﯼ ﺭﻓﺖ !(!) ﻣﺎﻫﻮﺍﺭﻩ ﺁﻣﺪ ...: ﺣﺠﺎﺏ ﺭﻓﺖ !(!) ﺟﻮﺍﯾﺰ ﺑﺎﻧﮑﯽ ﻭ ﮔﺎﻭﺻﻨﺪﻭﻕ ﺁﻣﺪ ...: ﺯﮐﺎﺕ ﺭﻓﺖ !(!) ﺗﻠﻔﻦ ﺁﻣﺪ ...: ﺻﻠﻪ ﺭﺣﻢ ﺭﻓﺖ!ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﮐﻨﯿﻢ !!!ﭼﻪ ﻫﺎ ﺁﻣﺪ،ﭼﻪ ﻫﺎ ﺭﻓﺖ !.... ؟ تنهای غمگین...